czwartek, 8 października 2015

#6 Mogu Mogu

Hohoho, trochę mnie tu nie było, a to dlaczego? Myślę, że odpowiedź jest jasna. SZKOŁA. Potem nastąpił czas błogich wakacji, który się zakończył no i zaczęła się KLASA MATURALNA. Powinnam siedzieć i się uczyć, ale w końcu mogę odetchnąć, bo już dostałam psychiczny wycisk. :) Zapewne zaraz znowu będzie multum zaliczeń, sprawdzianów, kartkówek, prac domowych itd., ale myślę, że prowadzenie bloga to opcja, aby odetchnąć chociaż pięć minut.  To tyle chyba jak na daną chwilę, nie będę się nad sobą użalać, bo nie taki jest cel tego bloga. Chcę abyście po prostu mieli miłą lekturę.

Jestem wielką fanką słodyczy!! Nie boję się o to, że kilka centymetrów przyjdzie mi tu i tam, uwielbiam próbować czegoś nowego, dlatego staram się szukać nowości. Moja mama też coś o tym wie, dlatego dzisiaj przyniosła mi .... ?


MOGU MOGU


Pyszny sok(?) z liczi oraz kawałkami galaretki kokosowej! Nie spodziewałam się, że mi zasmakuje, ponieważ nie przepadam za "glutowatymi" rzeczami w czymkolwiek, ale przełamałam i się sprawdziłam, że było warto. Galaretka sprawia, że napój nie jest nudny, ma ciekawy i oryginalny smak.

Odsyłam was na stronę oficjalną (polską) Mogu Mogu (klik) , abyście mogli dowiedzieć się trochę więcej na ten temat. :)


A na zakręteczce słodziutka postać, która wręcz zachęca do wypicia zawartości!!!


sobota, 14 lutego 2015

#5

Lekcje prawie skończone, rozprawka na finiszu, więc skończę ją jutro, bo dzisiaj czeka mnie romantyczny wieczór z moim misiem. ;)

Gotowa już jestem, dzisiaj pozwoliłam sobie zaszaleć z makijażem, a oto efekt końcowy.
Co myślicie? :) Jest w porządeczku? :)

Ja śmigam jeszcze chwile odsapnąć po całym strasznym dniu. :) :*

#4

Pomyśleć, że to już 4 wpis na tym blogu. Aktywnie rozpoczęłam swój dzień sprzątając, chociaż działania trwają i wisi nade mną perfekcyjna pani domu (moja mama) to znalazłam małą chwilkę na napisanie posta. :)

Dzisiaj cały dzień zapowiada się przecudownie! Gdyby pominąć fakt, że w końcu muszę napisać rozprawkę, ale po sprzątaniu wezmę się za pisanie, dość już o niej. 

Więc do sedna.. dzisiaj są walentynki, a więc planuję z chłopakiem iść do kina na "50 twarzy Greya", bilety mamy zarezerwowane od stycznia, okaże się czy warto było wydać pieniądze na tą ekranizację.
Idę tam bo jestem ciekawa, po prostu czysta ciekawość do tego jak zaprezentowali książkę na wielkim ekranie. Tak, to oznacza, że czytałam książkę, moim zdaniem jest jeden wielki zbędny szum wokół tego filmu. Ok, na walentynki dla pary jak najbardziej super film, klimat idealny, ale żeby podniecać się nim i robić wielkie afery na facebooku czy w innych miejscach na internecie to jest bezsens. Przeczytałam książki, no powiedzmy, że przeczytałam.. Zaczynając trzecią część Greya myślałam, że się zrzygam z tej słodkości i tego przesadzonego seksu... Możecie mnie zhejtować.. Uważam że ta książka jest napisana w prostym języku, pisarka się nie przyłożyła, bo książkę napisała jak niejedna gimnazjalistka opowiadanie,. Jeżeli miałabym już zachęcić do czytania to tylko polecam część 1 z bardzo dużym dystansem do niej. Przepraszam, że ktoś się mógł poczuć zawiedziony, że tak skomentowałam tą książkę, ale uważam, że jest o wiele więcej ciekawszych i lepiej napisanych książek, ba nawet polskich książek, które warto przeczytać a nie tracić czas na Greya. :) O ekranizacji się nie wypowiadam, ponieważ jako film może być naprawdę wciągający i może wzbudzić moje zainteresowanie, ale nie nastawiam się na wielkie wow.

A wy co uważacie o Greyu? Uważacie, że książka to wielka klapa, a może ktoś już obejrzał  film i ma coś do powiedzenia? 

piątek, 13 lutego 2015

#3


No tak godzina 1 lekcje dalej nie zrobione, ale jestem na półmetku, zrobiłam sobie mały przerywnik w formie filmu. Z tego powodu że jestem zakochana w horrorach skacze po przeróżnych forach, blogach i szukam odpowiedniego filmu dla mnie i zawsze trafię na coś nowego. :) Więc po swoim doświadczeniu na piątkowy wieczór polecam "Nieproszeni goście". Film nie jest może z typu tych przerażających z latającymi kawałkami mięsa, ale jest zaskakujący, mnie wciągnął od samego początku. Moje teorie w czasie oglądania wcale się nie sprawdziły.

Jeżeli szukacie dobrego horroru, który można samemu obejrzeć w domu i za mocno się nie wystraszyć to właśnie "Nieproszeni goście", oprócz niego nada się też "Czwarty stopień" a nawet "Amityville". Chętnie usłyszałabym opinie kogoś innego o nich. :)

A tak przy okazji to dzisiaj są walentynki, więc tym którzy mają swoją drugą połówkę życzę mile spędzonego dnia ze swoją miłością, a tym którzy nie mają życzę aby tą połówkę znaleźli nawet w formie wódeczki. :D

#2

No tak, pierwszy post miał być dnia dzisiejszego ostatnim postem, ale jestem obecnie pod wpływem negatywnych emocji wynikających z tego, że muszę odrobić lekcje i byłoby to do przeżycia gdyby nie ROZPRAWKA. Jak można zadać tak ohydną rzecz uczniom na ferie? Walczyłam z nią dwa tygodnie żeby jej nie robić, ale niestety muszę stanąć na polu walki i wygrać z moim obrzydzeniem do wykonywania tej czynności..

Niestety kolejną przeciwnością jest to, że w argumentach muszę użyć przykładu z "Lalki" a pech chciał, że tak nudnej książki nie udało mi się skończyć i rzuciłam ją w kąt, a niestety teraz muszę wspomóc się internetem co przedłuży moją pracę. Piątek 13-tego uważam za rozpoczęty. Może dzisiaj nie wyjdę z domu? Może w ogóle spalę zeszyt od polskiego, nie napiszę tej rozprawki i będzie z głowy? Może po prostu nie jest mi pisane żeby ją zrobić i dostać chociaż 4?

Nie będę sobie już zawracała głowy gdybaniem, wyposażę się w kawę i słodycze, a jeżeli jest ktoś cierpliwy i to czyta może wyśle mi pocztą chociaż odrobinę tej cierpliwości? :)

Czas ucieka, więc im szybciej zacznę tym szybciej skończę, trzymajcie kciuki.

#1

Hmm. Nie wiem nawet jak zacząć pisanie bloga porzuciłam to już dawno z braku czasu, chociaż powrót do pisania przewijał mi się przez głowę od jakiegoś roku, lecz co zaczęłam kończyło się fiaskiem, ponieważ moja kreatywność jest na ogół chwilowa i jak już zacznę to kontynuuję to w sposób "na odpierdol". Po części wytłumaczyłam wam czemu mój blog ma tytuł FUSZERSKY.

Fuszerski to po prostu wykonywanie czegoś w sposób niedbały i chaotyczny, dlatego też w odniesieniu do poprzednich blogów ten otrzymał taką nazwę. :)

Trochę przybliżyłam wam genezę bloga, a teraz może o czym on będzie?

Nie nastawiajcie się na jednolitą tematykę, ponieważ  w życiu skaczę z kwiatka na kwiatek moje zainteresowania mogą zmienić się nawet co tydzień, a więc będę pisała dokładniej mówiąc o ... wszystkim co mi ślina na język przyniesie!

To teraz moja mini metryczka:

Imię: Magdalena

Urodzona: 23.11.96 r.

Zainteresowania (stałe): gry komputerowe, fotografia

Wygląd: brunetka, brązowe oczy, 171 cm wzrostu

To na dzisiaj tyle. Do zobaczenia. :)