#4

Pomyśleć, że to już 4 wpis na tym blogu. Aktywnie rozpoczęłam swój dzień sprzątając, chociaż działania trwają i wisi nade mną perfekcyjna pani domu (moja mama) to znalazłam małą chwilkę na napisanie posta. :)

Dzisiaj cały dzień zapowiada się przecudownie! Gdyby pominąć fakt, że w końcu muszę napisać rozprawkę, ale po sprzątaniu wezmę się za pisanie, dość już o niej. 

Więc do sedna.. dzisiaj są walentynki, a więc planuję z chłopakiem iść do kina na "50 twarzy Greya", bilety mamy zarezerwowane od stycznia, okaże się czy warto było wydać pieniądze na tą ekranizację.

Idę tam bo jestem ciekawa, po prostu czysta ciekawość do tego jak zaprezentowali książkę na wielkim ekranie. Tak, to oznacza, że czytałam książkę, moim zdaniem jest jeden wielki zbędny szum wokół tego filmu. Ok, na walentynki dla pary jak najbardziej super film, klimat idealny, ale żeby podniecać się nim i robić wielkie afery na facebooku czy w innych miejscach na internecie to jest bezsens. Przeczytałam książki, no powiedzmy, że przeczytałam.. Zaczynając trzecią część Greya myślałam, że się zrzygam z tej słodkości i tego przesadzonego seksu... Możecie mnie zhejtować.. Uważam że ta książka jest napisana w prostym języku, pisarka się nie przyłożyła, bo książkę napisała jak niejedna gimnazjalistka opowiadanie,. Jeżeli miałabym już zachęcić do czytania to tylko polecam część 1 z bardzo dużym dystansem do niej. Przepraszam, że ktoś się mógł poczuć zawiedziony, że tak skomentowałam tą książkę, ale uważam, że jest o wiele więcej ciekawszych i lepiej napisanych książek, ba nawet polskich książek, które warto przeczytać a nie tracić czas na Greya. :) O ekranizacji się nie wypowiadam, ponieważ jako film może być naprawdę wciągający i może wzbudzić moje zainteresowanie, ale nie nastawiam się na wielkie wow.

A wy co uważacie o Greyu? Uważacie, że książka to wielka klapa, a może ktoś już obejrzał  film i ma coś do powiedzenia?